Rurociąg kanalizacyjny został zainstalowany, zanim wszyscy zgodzili się na rewizję

Kiedy po raz pierwszy zobaczyłem od wykonawcy projekt kanalizacji 84-calowej rury ze stali węglowej, rysunki w wersji 2 krążyły już w zespole zaopatrzenia.

Tak naprawdę nikt już nie wspomniał o wersji 1.

Łańcuch e-maili zaczął się od pytania o powłokę.

Ktoś z zespołu zadał pytanie, czy wyłożenie wewnętrznej wykładziny zostało już ukończone pod kątem warunków narażenia na działanie środowiska morskiego.

Inżynieria odpowiedziała później tego samego dnia, ale jej odpowiedź odnosiła się do wersji 3.

Wtedy po raz pierwszy zdałem sobie sprawę, że nie wszyscy pracują nad tym samym dokumentem.

Interesujące było to, że średnica rury nigdy się nie zmieniała.

84 cale pozostały niezmienne od początku.

Wszystko wokół poruszało się równolegle.

Kilka dni później dział zaopatrzenia wydał wyjaśnienie, w którym pytał, którą wersję należy zastosować przy ustalaniu cen.

W wątku nie było oficjalnej odpowiedzi.

Jeden z inżynierów właśnie odpowiedział:

„Użyj najnowszej wydanej wersji.”

Ale nikt nie zdefiniował, co oznacza „najnowsze”.

Pamiętam, że w tym okresie koordynacja budowy stała się bardziej aktywna niż przegląd inżynieryjny.

Dyskutowali o oknach roboczych pływów i kolejności instalacji, ale wciąż odwoływali się do drukowanych rysunków, które miały już dwie wersje.

W pewnym momencie stosowano równolegle trzy różne wersje:

inżynieria miała wersję 3,

zamówienie, o którym mowa w wersji 2,

zespół serwisowy nadal zaznaczał wersję 1 na drukowanych kopiach w biurze.

Nikt tego formalnie nie poprawił.

Projekt po prostu był kontynuowany.

Później, gdy ponownie sprawdziłem folder plików, wersja 4 została już przesłana.

Żadne ogłoszenie nie zostało wysłane.

Nie został wysłany żaden e-mail z potwierdzeniem.

Po prostu się tam pojawił.

W momencie rozpoczęcia montażu rura była już na miejscu.

Nigdy nie widziałem ostatecznej wiadomości potwierdzającej, która wersja stała się oficjalna.

System i tak po prostu poszedł do przodu.